2012: Αντίστροφη μέτρηση και για τον τρόπο με τον οποίο μετράμε το χρόνο

Για μια ακόμη φορά η ανθρωπότητα θα μετρήσει αντίστροφα το βράδυ για να υποδεχτεί το 2012, όμως για τους επιστήμονες έχει αρχίσει ήδη να μετράει αντίστροφα η ίδια η μέθοδος που μετράμε τον χρόνο. Πολλοί πια ζητούν επιτακτικά αλλαγές, οι οποίες, μεταξύ άλλων, θα σταματήσουν τα περιοδικά προβλήματα στο σύστημα GPS και στα ρολόγια των χρηματιστηριακών αγορών. Όμως κάτι τέτοιο θα σημάνει οριστικά το τέλος της ώρας Γκρίνουιτς, όπως την ξέρουμε τόσα χρόνια.

Για πολλά χρόνια οι άνθρωποι είχαν συμφωνήσει να μετράνε τον χρόνο με σημείο αναφοράς την ώρα Γκρίνουιτς ή GMT (Greenwich Mean Time), δηλαδή την "ώρα μηδέν" του πρώτου μεσημβρινού της Γης, η νοητή γραμμή του οποίου περνάει από το αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς, στα περίχωρα της βρετανικής πρωτεύουσας. Η ώρα έγινε το παγκόσμιο "στάνταρντ" μετά από διεθνή συμφωνία στην Ουάσιγκτον το 1884, παρά τις τότε αντιρρήσεις της Γαλλίας, που έκανε προπαγάνδα υπέρ του "δικού της" χρόνου, με τον μεσημβρινό "μηδέν" να περνάει από -πού αλλού;- το Παρίσι. 

Στην πορεία όμως, το 1972, η ώρα GMT αντικαταστάθηκε από την ώρα UTC (Universal Coordinated Time), δηλαδή από τον λεγόμενο "Συγχρονισμένο Παγκόσμιο Χρόνο", που βασίζεται στον μέσο όρο από τις μετρήσεις περίπου 400 ατομικών ρολογιών σε διάφορα εργαστήρια στον κόσμο. Τα ατομικά ρολόγια είναι πολύ πιο ακριβή, επειδή μετρούν την ώρα με βάση τη ραδιενεργή αποσύνθεση (διάσπαση) των σωματιδίων ενός ατόμου. 

Όμως ακόμα και αυτός ο πιο ακριβής χρόνος δεν είναι τέλειος και δεν είναι ταυτόσημος με τον "πραγματικό" αστρονομικό χρόνο, που καθορίζεται από την εναλλαγή της μέρας και της νύχτας ανάλογα με την περιστροφή της Γης γύρω από τον εαυτό της και με την περιφορά της γύρω από τον Ήλιο. Εξαιτίας της επιβράδυνσης της περιστροφής του πλανήτη μας γύρω από τον άξονά του (δηλαδή η Γη δεν χρειάζεται τον ίδιο ακριβώς χρόνο για να κάνει μια πλήρη περιστροφή), κατά τακτά χρονικά διαστήματα πρέπει να προστίθενται στην ώρα τα λεγόμενα "διορθωτικά" δευτερόλεπτα (leap seconds), ώστε ο χρόνος UTC να "συμβαδίζει" με την πραγματική περιστροφή της Γης και με τον "πραγματικό" χρόνο που καθορίζει ο Ήλιος.

Αυτά τα έξτρα δευτερόλεπτα όμως, που προστίθενται περίπου ένα ανά ενάμιση χρόνο, συνήθως τα μεσάνυχτα στο τέλος Ιουνίου ή Δεκεμβρίου (ακόμα και τα ατομικά ρολόγια εκείνες τις στιγμές ακινητοποιούνται για ένα δευτερόλεπτο προκειμένου να προστεθεί ο έξτρα χρόνος), προκαλούν σοβαρά προβλήματα αποσυντονισμού στα συστήματα GPS και στα ρολόγια των παγκόσμιων χρηματοοικονομικών αγορών. Γι' αυτό οι ειδικοί του Διεθνούς Γραφείου Μέτρων και Σταθμών, με έδρα το Παρίσι, ζητούν επειγόντως να καταργηθεί ο τωρινός τρόπος μέτρησης του γήινου χρόνου. 

Όπως δήλωσε η επικεφαλής του Τμήματος Χρόνου του Διεθνούς Γραφείου Μέτρων και Σταθμών Ελίζα Φελίσιτας Αρίας, ακόμα και τα παραμικρά τεχνητά χρονικά άλματα, όπως αυτά που συνεπάγονται τα "διορθωτικά" δευτερόλεπτα, αποσυντονίζουν το παγκόσμιο σύστημα δορυφορικής πλοήγησης GPS και, κατ' επέκταση, όλα τα ηλεκτρονικά συστήματα των οποίων τα ρολόγια εξαρτώνται από το GPS και τα οποία χρειάζονται μια συνεχή ροή του χρόνου και όχι... πηδηματάκια. 

Οι μικρές αποκλίσεις του χρόνου μεταξύ του συστήματος UCT και του GPS μπορούν π.χ. να αποβούν μοιραίες σε ένα αεροπλάνο που προσγειώνεται. Οι απειροελάχιστες διαφορές της ώρας ανάμεσα σε δύο χρηματιστήρια σε διαφορετικά ημισφαίρια, μπορούν να προκαλέσουν κέρδη ή ζημιές εκατομμυρίων. Το κακό είναι ότι τα "διορθωτικά" δευτερόλεπτα δεν είναι εφικτό να προγραμματισθούν εκ των προτέρων στο λογισμικό των διαφόρων συστημάτων, επειδή η επίσημη ανακοίνωση για το πότε αυτά θα προστεθούν στον χρόνο, γίνεται με προειδοποίηση μόλις έξι μηνών. 

Τον Ιανουάριο του 2012 θα συνέλθει στη Γενεύη η παγκόσμια σύνοδος της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών, η οποία θα ασχοληθεί σοβαρά με το ζήτημα, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, το "Nature" και τη βρετανική "Ντέιλι Μέιλ". Οι επιστήμονες θα ξιφουλκήσουν κατά πόσο πρέπει να συνεχίσουν να προσθέτουν "διορθωτικά" δευτερόλεπτα ή να αφήσουν τον πραγματικό-αστρονομικό χρόνο να αποκλίνει από τον ατομικό-ηλεκτρονικό και να υιοθετήσουν πλήρως τον τελευταίο χωρίς περιοδικές διορθώσεις. Βέβαια, αυτό σημαίνει ότι οι δύο χρόνοι (αστρονομικός και ατομικός) θα αποκλίνουν περίπου ένα λεπτό κάθε 60 έως 90 χρόνια, οπότε πιθανώς θα πρέπει να προστίθενται "διορθωτικά" λεπτά πλέον -και όχι δευτερόλεπτα- μία έως δύο φορές κάθε αιώνα. 

Η Βρετανία, η "πατρίδα" της ώρας Γκρίνουιτς, δεν θέλει να καταργηθεί το τωρινό σύστημα, που αποτελεί βικτωριανό κατάλοιπο, επειδή η ώρα UTC στην ουσία είναι η ώρα GMT με άλλη ονομασία. Το γεγονός ότι η ιδέα για την οριστική κατάργηση του χρόνου GMT-UTC προωθείται από τη Γαλλία, ερεθίζει ακόμα περισσότερο τη βρετανική περηφάνια. Όπως δήλωσε επισήμως η βρετανική κυβέρνηση, «η θέση της Βρετανίας είναι ότι θα πρέπει να μην αποκλίνουμε από τον πραγματικό χρόνο, όπως αυτός βιώνεται από τους ανθρώπους, και ο οποίος βασίζεται στην περιφορά της Γης και όχι στα ατομικά ρολόγια. Χωρίς διορθωτικά δευτερόλεπτα, θα χάσουμε επαφή με την πραγματικότητα της περιφοράς της Γης γύρω από τον άξονά της. Τελικά τα μεσάνυχτά μας θα συμβαίνουν το μεσημέρι». 

Την ίδια με τη Βρετανία θέση φέρονται να έχουν επίσης ο Καναδάς, η Κίνα και μερικές ακόμα χώρες, οπότε παραμένει αβέβαιο τι θα αποφασιστεί τελικά στη Γενεύη. Η κινεζική θέση πηγάζει από "φιλοσοφικούς" λόγους, καθώς οι κινέζοι επιστήμονες δεν θέλουν να σπάσουν την μακρόχρονη παράδοση της πατρίδας τους, που μετρούσε τον χρόνο με βάση τα αστρονομικά δεδομένα. 

Πάντως τόσο το νέο ευρωπαϊκό GPS, το σύστημα Galileo, όσο και το αντίστοιχο νέο κινεζικό σύστημα δορυφορικής πλοήγησης BeiDou, έχουν ήδη "ψηφίσει", καθώς διαθέτουν τα δικά τους εσωτερικά ρολόγια ακριβείας, τα οποία δεν λαμβάνουν υπόψη τα έξτρα δευτερόλεπτα. Το Σεπτέμβριο φέτος, εξάλλου, η Google ανακοίνωσε μια εναλλακτική λύση: αντί να προσθέτει απότομα το "διορθωτικό" δευτερόλεπτο, θα προγραμματίσει τα λειτουργικά συστήματά της να το "απορροφούν" σταδιακά, προσθέτοντας σιγά-σιγά κλάσματα του δευτερολέπτου στη διάρκεια μιας μεγάλης χρονικής περιόδου. 

Από:  http://www.e-typos.com/

“Τελική λύση” για την πλήρη υποταγή της Ελλάδας προωθεί η Τρόικα

Επειδή πίσω από τις λέξεις τις περισσότερες φορές δεν κρύβεται κανένας… Αλέξης, αν διαβάσει κάποιος το Βήμα της Κυριακής και ένα συγκεκριμένο ρεπορτάζ ίσως καταλάβει ότι κάτι μεγάλο παίζεται.

Όχι πως η συγκεκριμένη εφημερίδα, βασικό όπλο της διαπλοκής, δεν παίζει τα δικά της παιχνίδια, ωστόσο, είναι πλέον εμφανές ότι κυοφορούνται σενάρια που αν επιβεβαιωθούν θα τρίβουμε τα μάτια μας.

Το ρεπορτάζ λοιπόν της εφημερίδας έχει τίτλο “Η τρόικα φέρνει τελική λύση“. Δεν είναι αυτή που φανταζόμαστε, δηλαδή το νέο Μνημόνιο, η νέα δανειακή σύμβαση μετά από το κλείσιμο του PSI κατά 50%, όπως όριζε η συμφωνία του Οκτωβρίου.

Το έχουμε ξαναγράψει ότι εκείνη η συμφωνία έχει πεθάνει προ πολλού απλά κάποιοι ξαναζεσταίνουν το φαγητό κατά καιρούς για εσωτερική κατανάλωση.

Αν όμως διαβάσει κανείς τις δηλώσεις της Κριστίν Λαγκάρντ που λέει ότι δεν φτάνει το 50% θα αντιληφθεί ότι υπάρχει άλλο σχέδιο.

Η συμφωνία του Οκτωβρίου και το εθελοντικό κούρεμα 50% έχει ξεπεραστεί προ πολλού, κυρίως γιατί η ελληνική οικονομία ψυχορραγεί. Είναι αδύνατο να επιβιώσει μια χώρα με έλλειμμα πάνω από 10%, με μια απίστευτη ύφεση για τέταρτη χρονιά, με κατάρρευση της αγοράς, δραματική υποχώρηση των εσόδων, διάλυση του κοινωνικού ιστού.

Το πρόβλημα δεν είναι πλέον οι μισθοί και οι συντάξεις (ελάχιστα είναι τα οφέλη από τη μείωσή τους) αλλά η αδυναμία του κράτους να εισπράξει φόρους από τις επιχειρήσεις που κλείνει η μία μετά την άλλη.

Όπως επίσης και η μείωση της βιομηχανικής παραγωγής και το φρενάρισμα των εξαγωγών που μέχρι πρότινος έτρεχαν με ικανοποιητικούς ρυθμούς.

Έχουμε λοιπόν μια οικονομία διαλυμένη που δε μπορεί να αναστηθεί ούτε με κούρεμα 50%, καθώς το πρόβλημα είναι η ανάπτυξη, το έλλειμμα και η ρευστότητα.

Έτσι επανέρχονται τα σενάρια για κούρεμα ακόμη και 80% το οποίο φυσικά θα γίνει υποχρεωτικά, δια νόμου που θα έλθει βέβαια κατ’ εντολήν του Βερολίνου.

Το σενάριο αυτό που αναφέρει και το «Βήμα» μιλά για ενεργοποίηση των CDS τα οποία θα πληρωθούν με τα χρήματα από τα ταμεία σταθερότητας, ωστόσο, το ελληνικό χρέος θα έχει μειωθεί κατά 80%.

Προκειμένου όμως η Ελλάδα να μην χρεοκοπήσει το σενάριο κάνει λόγο για πακτωλό δισεκατομμυρίων που θα πέσουν στην αγορά και θα της δώσουν την απαραίτητη ώθηση.

Καλά όλα αυτά αλλά πιο είναι το τυράκι; Τι θα δώσει η Ελλάδα σε… γη και ύδωρ. Ακριβώς αυτά θα δώσει. Νερό και γη προκειμένου να πάρει τα παραπάνω.

Εδώ δε μιλάμε για ένα νέο Μνημόνιο σαν αυτά που ξέραμε. Μιλάμε για πλήρη εκχώρηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.

Στο δημοσίευμα γίνεται λόγος για αναζήτηση από τις Βρυξέλλες τρόπων ώστε να ενισχυθεί η task force του κ. Ράιχενμπαχ ώστε να μην έχει μόνο συμβουλευτικό αλλά και εκτελεστικό ρόλο. Να μπορεί να αποφασίζει δηλαδή για όλα στην Ελλάδα, από τις ιδιωτικοποιήσεις μέχρι τις απολύσεις.

Τέλος, το σενάριο κάνει λόγο για μεταφορά ουσιαστικά μεγάλου μέρους του δημόσιου τομέα στον ιδιωτικό. Δηλαδή πώληση βασικών περιουσιακών στοιχείων του ελληνικού κράτους και μάλιστα με διαδικασίες fast track. Ούτε καν η Βουλή να μην αποφασίζει. Τι θέλει η Γερμανία π.χ. τη ΔΕΗ; Θα πωλείται η ΔΕΗ και οι υπάλληλοί της (όσοι μείνουν) θα γίνουν ιδιωτικοί υπάλληλοι.

Μ’ αυτό τον τρόπο θα μειωθεί το δημόσιο και θα αναζωογονηθεί ο ιδιωτικός τομέας, πιστεύουν.

Βεβαίως, για να γίνουν όλα αυτά, είπαμε, χρειάζεται και μια επίφαση δημοκρατικής νομιμοποίησης, ήτοι εκλογές. Ο λαός να πιστεύει ότι κυβερνά αλλά τα υπόλοιπα να γίνουν από τα ευρωπαϊκά κέντρα. Θα το δεχθεί αυτό η Ελλάδα και το πολιτικό σύστημα; Θα δούμε.

Να σημειώσουμε τέλος ότι τέτοια δημοσιεύματα ενισχύουν όλους εκείνους που λένε ότι η εποχή της μεγάλης μοιρασιάς είναι μπροστά μας. Ο Παπαδήμος και η κυβέρνησή του είναι απλά η αρχή. Και το «Βήμα» κινείται στη λογική αυτή. Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε ότι αρπάξει ο ...

Από το : http://www.antinews.gr/    είναι το άρθρο.

Το αναδημοσιεύω γιατί κι εγώ διάβασα το άρθρο στο "Βήμα" κι έκανα τις ίδιες περίπου σκέψεις!

Βραζιλία: Γενηθήτω νέα υπερδύναµη για τον 21ο αιώνα

ΕΙΡΗΝΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ    στο:  http://www.tovima.gr/


Θαύµα ανάπτυξης: η βραζιλιανική οικονοµία µόλις ξεπέρασε σε µέγεθος εκείνη της Βρετανίας!

Βραζιλία δεν είναι µόνο σάµπα, µπάλα, απέραντη φτώχεια και απελπισία στη φαβέλα. Είναι και µια νέα οικονοµική υπερδύναµη για τον 21ο αιώνα. Για πρώτη φορά εφέτος το ΑΕΠ αναµένεται να ανέλθει στα 2,5 τρισ. δολάρια, µέγεθος που της χαρίζει τη θέση της έκτης µεγαλύτερης οικονοµίας στον κόσµο, εκεί όπου µέχρι πρότινος «καθόταν» αναπαυτικά η Βρετανία, πίσω µόνο από τις ΗΠΑ, την Κίνα, την Ιαπωνία, τη Γερµανία και τη Γαλλία. Και όλα αυτά για µια χώρα που, παρά το τεράστιο µέγεθος, τον πληθυσµό των 200 εκατοµµυρίων ανθρώπων και τον γεωφυσικό πλούτο της, ως τη δεκαετία του ’90 δεν ήταν παρά άλλη µία λατινοαµερικανική οικονοµία σε παρακµή και µια κοινωνία µε χάσµα ανισοτήτων τόσο πλατύ που έµοιαζε καταδικασµένη. Πώς και γιατί έγινε το θαύµα;
Ισως επειδή τώρα το πρόσηµο είναι θετικό για µια µεσαία τάξη µε διευρυµένη βάση, βιοτικό επίπεδο και αγοραστική δύναµη που αυξάνεται για έναν στους δύο Βραζιλιάνους. 

Από το 2002, όταν εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος ο πρώην εργάτης ορυχείων Ιγκνάσιο Λούλα ντα Σίλβα, η ανάπτυξη συνδυάστηκε µε δυναµική κοινωνική πολιτική µε στόχο να γίνει η οικονοµία καθρέφτης µιας κοινωνίας που δουλεύει και αφήνει πίσω της αργά αλλά σταθερά πείνα και ακραία φτώχεια. 

Τα αποτελέσµατα έχουν αρχίσει να φαίνονται. Την περίοδο 2003-2011 κινητήρια δύναµη για την ανάπτυξη έγιναν τα περίπου 40 εκατοµµύρια Βραζιλιάνοι που ξέφυγαν και εντάχθηκαν στη µεσαία τάξη µε οικογενειακό εισόδηµα ως 3.230 δολάρια τον χρόνο. Από τότε δηµιουργήθηκαν 15 εκατ. νέες θέσεις εργασίας, το χρηµατιστήριο εξαπλασίασε την αξία του, η οικονοµία αναπτύχθηκε µε ρυθµούς διπλάσιους από την προηγούµενη οκταετία και ο πληθωρισµός υποχώρησε κατά ένα τρίτο. Το εισόδηµα των πολύ φτωχών αυξήθηκε κατά 68% και των πολύ πλουσίων κατά 10%. 

Στα βήµατα του Λούλα, η διάδοχος πρόεδρος Ντίλµα Ρουσέφ εγκαινίασε τον Ιούνιο το πρόγραµµα «Βραζιλία χωρίς φτώχεια» µε στόχο να εξαλείψει ως το 2014 την απόλυτη ανέχεια που µαστίζει ακόµη 16 εκατοµµύρια ανθρώπους. 

Ενας στους τέσσερις ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας. Ενα εκατοµµύριο παιδιά δουλεύουν για το µεροκάµατο σε άθλιες συνθήκες. 

«Εκατοµµύρια άνθρωποι δεν ζουν – απλώς επιβιώνουν, χωρίς δουλειά, µέσα στη βία και στο έγκληµα. Πρέπει να γίνουν ακόµη πολλά, πάρα πολλά, αλλά είµαστε στον σωστό δρόµο»µας λέει ο Ρεϊνάλντο Γκονσάλβες, καθηγητής Οικονοµικών στο Οµοσπονδιακό Πανεπιστήµιο του Ρίο ντε Τζανέιρο (UFRJ). 

Αιχµή του δόρατος έχουν γίνει προγράµµατα κοινωνικής πρόνοιας όπως το «Zero Hunger» («Μηδενική Πείνα») και το «Bolsa Familia», το οποίο στηρίζει το 30% του πληθυσµού. Συνδυάζουν ασφάλεια σε τροφή, πρόσβαση σε εκπαίδευση και υπηρεσίες υγείας και µέτρα για την ενθάρρυνση της τοπικής ανάπτυξης, µέσω της εργασίας, ιδίως στις αγροτικές περιοχές. 

Η Βραζιλία είναι µία από τις πρώτες χώρες που αύξησε την φορολογία για τέτοια «ανταποδοτικά επιδόµατα». Αντίθετα από την Κίνα, η Βραζιλία είναι δηµοκρατία, κάτι πολύ πιο ελκυστικό για τους επενδυτές. Και αντίθετα από τις οικονοµίες του Βορείου Ηµισφαιρίου, δεν την ακούµπησε ούτε η κρίση µε τα ενυπόθηκα στεγαστικά δάνεια στις ΗΠΑ ούτε η καταστροφή χρέους της ευρωζώνης. 

Με παραγωγή ίση µε τα δύο τρίτα της Λατινικής Αµερικής, κέρδισε πολλά από τη ραγδαία αύξηση στις τιµές του πετρελαίου, των αγροτικών προϊόντων και των µεταλλευµάτων. 

Η ενεργειακή αυτάρκεια και µια σκληρή βιοµηχανία που παράγει από βιοκαύσιµα ως πυρηνικά υποβρύχια την οδήγησαν µέσα σε µια 20ετία στην πρώτη δεκάδα των υπερδυνάµεων του κόσµου. 

Σειρά πολυεθνικών κολοσσών, όπου συµµετέχουν βραζιλιανικά ιδιωτικά και κρατικά κεφάλαια, ανταγωνίζονται στα ίσα τις πιο σηµαντικές επιχειρήσεις του κόσµου: η Vale do Rio Doce είναι η πρώτη σε µεταλλεύµατα σιδήρου, η Petrobras τέταρτη πετρελαϊκή στον κόσµο και πέµπτη σε αξία παγκοσµίως, η Embraer τρίτη αεροναυτική, πίσω από την Boeing και την Airbus. 

Ολα επιβεβαιώνουν την τεκτονική αλλαγή στον παγκόσµιο οικονοµικό χάρτη υπέρ των αναδυόµενων BRICs (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα). Πολλοί εκτιµούν ότι το 2020 οι παραδοσιακά πιο πλούσιες χώρες του G7 (ΗΠΑ, Ιαπωνία, Γερµανία, Ηνωµένο Βασίλειο, Ιταλία, Καναδάς, Γαλλία) θα έχουν ισότιµο οικονοµικό βάρος µε αυτό των επτά αναδυοµένων (Κίνα, Βραζιλία, Ινδία, Ρωσία, Μεξικό, Ινδονησία και Τουρκία). 

"Κινητήρας της ανάπτυξης ήταν η µεσαία τάξη"

Η έκτη μεγαλύτερη οικονομία δεν σημαίνει και έκτη πλουσιότερη χώρα

«Η πρόοδος είναι εντυπωσιακή, αλλά έκτη µεγαλύτερη οικονοµία δεν σηµαίνειβέβαια και έκτη πλουσιότερη χώρα. Πενήντα εκατοµµύρια Βραζιλιάνοι ζουν ακόµηπολύ κάτω από τα όρια της φτώχειας» λέει στο «Βήµα» ο Αλµπέρτο ΚάρλοςΑλµέιντα, του Ινστιτούτου Αναλύσεων για την Οικονοµία (Instituto Analise), στο Σαν Πάολο.
Οι Βραζιλιάνοι λένε, µε υπερηφάνεια, ότι κερδίζουν ευρωπαϊκές χώρες στο ποδόσφαιρο εδώ και πολύ καιρό. Αλλά να τις κερδίζουν και στην οικονοµία; Αυτό είναι νέο φαινόµενο. Πώς το εξηγεί; 

«Το οικονοµικό θαύµα δεν έγινε τυχαία. Βασίστηκε στη δηµιουργία µιας µεσαίας τάξης, αυτή ήταν ο κινητήρας της ανάπτυξης. Αρχισε να καταναλώνει και δεν στηρίχτηκε σε στεγανά, σαν αυτά που κυριαρχούν στις περισσότερες οικονοµίες. Χαρακτηριστικό παράδειγµα είναι το πώς η χώρα έγινε µια από τις µεγαλύτερες γεωργι κές δυνάµεις του κόσµου, χωρίς να συνδέσει την παραγωγή µε πακτωλό κρατικών επιχορηγήσεων, συνταγή που εφαρµόζεται στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ».
Πιστεύει ότι η άνοδος στη θέση που κατείχε η Βρετανία είναι µέρος µιας ευρύτερης τάσης: της µεγάλης µετατόπισης του κέντρου βάρους από τις δυτικές οικονοµίες προς τις ανερχόµενες, οι οποίες παράγουν ζωτικά αγαθά, όπως τρόφιµα και ενέργεια. 

«Η Βραζιλία συγκαταλέγεται πλέον στις µεγάλες εξαγωγικές δυνάµεις του κόσµου: τις ΗΠΑ,την ΕΕ, τον Καναδά, την Αυστραλία. Επιπλέον, δεν εξαρτάται από εισαγωγές στην ενέργεια. Μέσα στην επόµενη δεκαετία θα είναι ανάµεσα στις πέντε χώρες µε τα µεγαλύτερα αποθέµατα πετρελαίου και ουρανίου».
Μεγάλο µέρος αυτής της οικονοµικής ανάπτυξης οφείλεται στους υψηλούς φόρους που έχουν επιβάλει οι κυβερνήσεις της τελευταίας 10ετίας. Η Βραζιλία έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά φορολόγησης στον κόσµο, το οποίο γεµίζει τα κρατικά ταµεία. 

Είναι βέβαια και η πολιτική βούληση της κυβέρνησης του Λούλα – και τώρα της Ρουσέφ – να κάνουν επιτέλους κάτι, κυρίως µε κοινωνικά προγράµµατα, για να µειωθεί το χάσµα της ανισότητας. 

Αλλά οι περισσότεροι Βραζιλιάνοι κάνουν ακόµη σαν να µη βλέπουν τις στρατιές που λιµοκτονούν, χωρίς να µπορούν να καλύψουν ούτε τις πιο στοιχειώδεις ανάγκες. «Οι περισσότερες πόλεις κρύβουν στα προάστια το θέαµα των παραγκουπόλεων, όπου εκατοµµύρια άνθρωποι ζουν στοιβαγµένοι κάτω από τσίγκινες στέγες, χωρίς νερό, ηλεκτρικό και αποχέτευση».

Εξαγωγές, ενέργεια, κράτος πρόνοιας και µπάλα

Εκτη παγκόσµια οικονοµία

Μεγαλύτερη σε έκταση και πολυπληθέστερη χώρα της Λατινικής Αμερικής, με 203 εκατ. κατοίκους, η Βραζιλία αναρριχήθηκε για πρώτη φορά στην έκτη θέση της κατάταξης με τις μεγαλύτερες οικονομίες παγκοσμίως. Το τοπ 10 των ισχυρών: ΗΠΑ, Κίνα, Ιαπωνία, Γερμανία, Γαλλία, Βραζιλία, Βρετανία, Ιταλία, Ρωσία και Ινδία. 

Νέα µεσαία τάξη

Κοινωνικά προγράμματα που έβγαλαν από τη φτώχεια 40 εκατ. Βραζιλιάνους είναι ο πυλώνας της ανάπτυξης. 

Αυτή η νέα μεσαία τάξη – ιδίως τα πιο χαμηλά στρώματα – αύξησε τις καταναλωτικές δαπάνες της κατά 500% μεταξύ 2002 και 2010. Η ανάπτυξη προβλέπεται να πέσει από το 7,5% εφέτος στο 3,6% το 2012 λόγω παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. 

Εξαγωγές και ενέργεια

Με εμπορικούς εταίρους τεράστιες αγορές όπως η Κίνα και οι ΗΠΑ, οι εξαγωγές, κυρίως βιομηχανικά προϊόντα, σιδηρομεταλλεύματα, καφές, πορτοκάλια και άλλα αγροτικά προϊόντα, έφτασαν στα 202 δισ. δολάρια το 2010. Ατού είναι και η ενεργειακή αυτάρκεια: η Βραζιλία θα είναι ως το 2020 μέσα στις πρώτες πέντε χώρες σε αποθέματα πετρελαίου. 

Μουντιάλ και Ολυµπιακοί

Η Βραζιλία ετοιμάζεται πυρετωδώς να φιλοξενήσει το Μουντιάλ το 2014 και τους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2016, δύο αθλητικές διοργανώσεις παγκόσμιας εμβέλειας, που είναι βέβαιον ότι θα δημιουργήσουν μεγάλες εργασιακές και επενδυτικές ευκαιρίες στους τομείς των υποδομών και των υπηρεσιών. 

«ΣΑΝΤΑ ΚΛΑΟΥΣ»

Το χρονικó της ταύτισης του Αγίου των Χριστουγέννων με ένα... καρτούν! 

Σύμβολο καταναλωτισμού ο αγαπημένος «άγιος» των παιδιών 

Είναι δύσκολο να βρει κανείς πώς οι Έλληνες συνδύασαν τον Άγιο 

Βασίλειο με τον «Σάντα Κλάους» (σ.σ.: σε εισαγωγικά γιατί 

πρóκειται περί ανυπάρκτου αγίου που ονομάστηκε έτσι για να 

φέρνει τα δώρα στα παιδιά...), που είναι μια καθαρά αμερικανική 

εφεύρεση, óπως η Κóκα Κóλα και τα Μακ Ντóναλντς.

Του Γιώργου Ν. Παπαθανασóπουλου

Απó την εφημερίδα «ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» της 30ης Δεκεμβρίου του 2001.

Αναδημοσίευση από:  http://dip88.blogspot.com/


Αϊ-Βασίλης και «Σάντα Κλάους» δεν έχουν καμία σχέση, ούτε ημερολογιακά ούτε αγιολογικά ούτε ονομαστικά. Για να τον «βολέψουμε», κάναμε κι εμείς βαφτίσια, αφού το αμερικανικής προελεύσεως εφεύρημα το ονομάσαμε «Άγιο Βασίλειο» και το εορτάζουμε στη μνήμη του Αγίου Βασιλείου την Πρωτοχρονιά. Αυτó την ώρα που óλοι οι άλλοι λαοί ων θεωρούν «άγιο» των Χριστουγέννων και τον ονομάζουν εκτóς απó «Σάντα Κλάους» Άγιο Νικóλαο (Σάν Νίκλαας) ή «Άγιο των Χριστουγέννων». Ο Άγιος Βασίλειος λοιπóν δεν έχει καμία σχέση με τον «Σάντα Κλάους», óπως εφευρέθηκε απó τους Αμερικανούς αλλά ούτε και ο Άγιος Νικóλαος έχει καμία σχέση, έστω κι αν του έδωσαν το óνομα. Και οι δυο άγιοι διακρίθηκαν τον 4ο μ.Χ. αιώνα για την ασκητικóτητά τους, την αγιóτητα του βίου τους και το λιπóσαρκο του σώματος τους. Ο Άγιος Νικóλαος συμμετέσχε στην Α' Οικουμενική Σύνοδο και óπως γράφουν οι ιστορικοί κατατρóπωσε τον Άρειο. Η αμερικανική εφεύρεση του «Σάντα Κλάους » έγινε το 19ο αιώνα και αποτελεί κοσμική εξέλιξη του Αγίου Νικολάου που εóρταζαν οι Προτεστάντες της Ευρώπης και μετέφεραν την εορτή του κατά τη μετανάστευση τους στην Αμερική. Απó την εφεύρεση και μετά αποκτά óλο και μεγαλύτερη δημοτικóτητα σε óλες τις χώρες και ίσως να αποτελεί την πρώτη περίπτωση παγκοσμιοποίησης αλά Αμέρικα. Είναι γνωστó óτι ευχές και κάρτες για τα Χριστούγεννα ανταλλάσσουν και οι αλλóθρησκοι, κυρίως οι Ιάπωνες, αλλά και πολλοί Μωαμεθανοί!... Πράγματι για πολλούς συγγραφείς, óπως ο Τζέιμς Μπαρνέτ, οι Ολλανδοί καλβινιστές κατά το 17ο αιώνα μεταναστεύοντας στην Αμερική έπαιρναν μαζί τους και την εικóνα του Αγίου Νικολάου (Σαν Νίκλαας ή Σάντα Κλάους επί το αμερικανικóτερο), που ακóμη τóτε επίστευαν... Στο τελευταίο μάλιστα τέταρτο του 18ου αιώνα έγινε περιέργως στην Αμερική ο Άγιος Νικóλαος ένα σύμβολο αντίθεσης προς την αγγλική αποικιοκρατία και τη βασιλεία. Και απó τóτε φθάνουμε στις άρχες του 1860, óταν ο διακεκριμένος κι ίσως πιο σημαντικóς Αμερικανóς σχεδιαστής καρτούν και γελοιογραφιών και ζωγράφος Τóμας Ναστ εφεύρε τον «Σάντα Κλάους», που να είναι η προσωποποίηση του αμερικανικού υλισμού, της αφθονίας της χαράς και της ευδαιμονίας. Να σημειώσουμε óτι ο εφευρέτης του χοντρούλη και αγαθούλη γέροντα είναι ο ίδιος που σχεδίασε τα σήματα των αμερικανικών κομμάτων, δηλαδή του γαϊδάρου για τους Δημοκρατικούς και του ελέφαντα για τους Ρεπουμπλικάνους. Επειδή οι περισσóτεροι μετανάστες στην Αμερική προήρχοντο απó τις βóρειες χώρες της Ευρώπης, ο Ναστ σκέφθηκε να τον βάλει να γεννιέται στο Βóρειο Πóλο. Απó κει και πέρα άρχισε να δουλεύει η φαντασία και το επιχειρηματικó πνεύμα των Αμερικανών. Ο Λούις Πραγκ εισήγαγε στα 1875 τις κάρτες των εορτών των Χριστουγέννων και του Νέου Έτους βάζοντας σ' αυτές το χοντρούλη γέροντα με τις μπóτες για τα χιóνια και την κóκκινη στολή και προσθέτοντας τη μαύρη ζώνη και το σκούφο και προπάντων το τεράστιο σακούλι του, με το οποίο μεταφέρει στα παιδιά τα δώρα, που είναι κυρίως παιχνίδια. 

«Παγκοσμιοποίηση» 
Απó τóτε η δημοτικóτητα του «Σάντα Κλάους» μεγάλωνε συνέχως στην Αμερική και επεξετάθη óχι μóνο στις χριστιανικές χώρες αλλά σε óλες τις χώρες του πλανήτη, óπως σήμερα η Κóκα Κóλα. Μάλιστα το 1930 η Κóκα Κóλα, που ήθελε να διευρύνει τις αγορές της διεισδύουσα περισσóτερο στις νεóτερες γενιές, ζήτησε απó το διαφημιστή Χλάντον Σάμπομ να χρησιμοποίησα τον «Σάντα Κλάουςς» ως διαφημιστικó óπλο. Τóτε είναι που δημιουργήθηκαν τα χρώματα κóκκινο και λευκó της εταιρίας, που είναι τα κύρια χρώματα τις ενδυμασίας του «Σάντα Κλάους». 
Τώρα óλα τα παιδιά του πολιτισμένου κóσμου περιμένουν το δώρο απó τον «Σάντα Κλάους» (σ.σ.: και στη χώρα μας απó την ελληνική έκδοση του που είναι ο Άγιος Βασίλειος). Επίσης η οικογένεια, óπου παραμένει παραδοσιακή, συγκεντρώνεται κυρίως την ημέρα των Χριστουγέννων αλλά και της Πρωτοχρονιάς και ανταλλάσσουν δώρα και γενικά είναι ημέρα χαράς για το κάθε σπίτι. 
Και για να γυρίσουμε στον Τóμας Ναστ, óλα τα πορτρέτα που είχε δημιουργήσει του «Σάντα Κλάους» τα συγκέντρωσε σ' έναν τóμο που τον ονóμασε «Σχέδια των Χριστουγέννων για την ανθρώπινη φυλή». Μάλιστα ο τóμος αυτóς γνώρισε μεγάλη εκδοτική επιτυχία και στον πρóλογο του ο εφευρέτης με óχι κρυπτóμενη υπερηφάνεια έγραψε «Ο Άγιος Νικóλαος, ο Άγιος Προστάτης της Ρωσίας (σ.σ.: λóγω ίσως του ονóματος του τóτε Τσάρου), των ναυτικών, των μαθητών και των παιδιών έχει επιτελέσει χιλιάδες θαύματα, αλλά κανένα απó αυτά δεν ήταν τóσο θαυμαστó óσο αυτó το σκίτσο που τον κάνει να επιβιώσει για πολλά ακóμη χρóνια ως ο πιο αγαπητóς άγιος στα παιδιά και απó τους πιο δημοφιλείς αγίους». 

Αντιδράσεις 
Στη Γαλλία ο «Σάντα Κλάους» εισέρχεται (ή εισβάλλει;) αμέσως μετά το Β' Παγκóσμιο Πóλεμο και με óχι μικρή αντίδραση εκ μέρους της Καθολικής Εκκλησίας, η οποία ήθελε να μείνει η γαλλική κοινωνία προσδεδεμένη στον Πατέρα των Χριστουγέννων (Περ Νοέλ). Όμως οι συντηρητικοί καθολικοί δεν μπóρεσαν να επιτύχουν τίποτε. 
Ο «Σάντα Κλάουςς» κέρδισε ης καρδιές των Γάλλων, óπως εξάλλου και óλου του κóσμου. Ίσως γιατί κανείς δεν ξέρει óτι είναι εφεύρημα και δεν εκφράζει τις αρχές και δεν ανταποκρίνεται στη μνήμη του Αγίου Νικολάου, ή, για μας, του Αϊ-Βασίλη, αλλά óτι εκφράζει κάτι διαφορετικó, μία ανάμιξη αγάπης και κατανάλωσης... Σημειώνεται óτι στην Ολλανδία κανένας πλέον δεν εορτάζει τον Άγιο Νικóλαο στις 6 Δεκεμβρίου και óλοι εορτάζουν τον «Σάντα Κλάους» του Ναστ σας 25 Δεκεμβρίου... Το 1993 δημιουργήθηκε μία ομάδα Ολλανδών με σκοπó και φιλοδοξία να διασώσει τη μνήμη του Αγίου Νικολάου και να ενημέρωσει τους Ολλανδούς óτι ο «Σάντα Κλάους» δεν έχει καμία σχέση με τον παραδοσιακó άγιο τους. Εις μάτην. Σε δημοσκóπηση του 2001 στην Ολλανδία το 71% των πολιτών πιστεύει óτι ο «Σάντα Κλάους» ταυτίζεται με τον παραδοσιακó Άγιο Νικóλαο και μóνο το 12% τους διαφοροποιεί θεωρώντας τον άγιο «πιο σοφó» αυτού που ο Ναστ εφεύρε... 
Αλλά πάντως φαίνεται óτι ο Άγιος Νικóλαος έχει ακóμη τη δημοτικóτητα του στη Δύση. Δεν δικαιολογείται αλλιώς που οι μουσουλμάνοι Τούρκοι ζήτησαν επισήμως απó το Βατικανó και τους Ιταλούς το Ιερó Σκήνωμά του, για να το τοποθετήσουν στο ναó που είναι αφιερωμένος σε Αυτóν στα Μύρα της Λυκίας, στη Μικρά Ασία. Όπως είναι γνωστó, το Ιερó Λείψανο του φυλάσσεται στο Μπάρι της Ιταλίας, óπου το μετέφεραν χριστιανοί για να μην το καταστρέψουν οι Τούρκοι! Βεβαίως η απάντηση του Βατικανού ήταν αρνητική και υπήρξε το σχóλιο του δομινικανού μοναχού Γεράρδου Τσιοφάρι óτι οι μουσουλμάνοι Τούρκοι θέλουν το σκήνωμα του Αγίου Νικολάου μóνο για εμπορικούς λóγους και για να αποτελεί αυτó «τουριστική ατραξιóν». Και πρóσθεσε: «Δεν θα αποδεχθούμε ποτέ τη μεταφορά του Σκηνώματος του Αγίου Νικολάου στην Τουρκία, που θέλει να εκμεταλλευθεί την ελληνική και χριστιανική ιστορία της Μικράς Ασίας για τουριστικούς λóγους». 
Αντίσταση στην επιρροή του αμερικανικού «Σάντα Κλάους» φαίνεται óτι προβάλλουν κυρίως οι Ισπανοί. Εκείνοι παραδοσιακά εορτάζουν οικογενειακά και ανταλλάσσουν δώρα σε ανάμνηση των τριών Μάγων, Γασπάρ, Μελχιóρ και Βαλτάσαρ, που πήγαν τα δώρα τους και προσκύνησαν το βρέφος Ιησού. Είναι λοιπóν οι τρεις Μάγοι που της νύχτα της 5ης προς την 6η Ιανουαρίου φέρνουν τα δώρα, κυρίως παιχνίδια, στα παιδιά. Η είσοδος του «Σάντα Κλάους» και του χριστουγεννιάτικου δέντρου στην Ισπανία γίνεται τη δεκαετία του 1950, με την εγκατάσταση των Αμερικανών και των στρατιωτικών βάσεων τους στην Ιβηρική Χερσóνησο. Η ισχυρóτατη στην Ισπανία Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία έκρουσε τóτε τον «κώδωνα του συναγερμού» και αντετάχθη έντονα στην «πολιτισμική αποικιοκρατία», óπως θεώρησε την αντικατάσταση των παραδοσιακά εορταζóμενων Μάγων απó τον ξένο και αμερικανικής προελεύσεως «Άγιο των Χριστουγέννων». 
Επίσης η συνέλευση των Ισπανών Επισκóπων καταδίκασε την τάση αντικατάστασης στα σπίτια της παραδοσιακής φάτνης με τα έλατα, που ήταν κατά την άποψη τους ένα «προτεσταντικó έθιμο». 
Η αντίσταση του ισπανικού καθολικού κλήρου βρήκε απήχηση στο μεγάλο μέρος των Ισπανών. Σύμφωνα με δημοσκóπηση του CIS, σε ποσοστó 90% οι γονείς που ρωτήθηκαν απάντησαν óτι κάνουν τα δώρα στα παιδιά τους τη νύχτα των Μάγων, δηλαδή της 5ης προς την 6η Ιανουαρίου. Επίσης τóνισαν óτι óχι ο «Σάντα Κλάους» αλλά οι Μάγοι δέχονται την αλληλογραφία των παιδιών ακóμα και σήμερα. Σχετικά ο Ισπανóς κοινωνιολóγος Κάρλος Μάλο ντε Μολίνα σημείωσε: «Σε μία χώρα óπου η δική μας της οποίας οι πολίτες είναι προσκεκολλημένοι στις παραδοσιακές αξίες και οικογενειακές αρχές είναι εξαιρετικά δύσκολο να εκθρονιστούν οι τρεις βασιλείς - μάγοι της Ανατολής. Κι αυτó γιατί ανήκουν σε ένα πολύ αρχαίο έθιμο, βαθιά ριζωμένο σης συνειδήσεις τους». Οι Ισπανοί το έθιμο των τριών Μάγων το πέρασαν στις χώρες που είχαν ως αποικίες, κυρίως στο Μεξικó και τη Νóτια Αμερική. 


Αμερικανικó προϊóν 
Στην Ελλάδα σχεδóν κανείς δεν θυμάται óτι ο βαφτισμένος «Αϊ-Βασίλης» είναι αμερικανικής προελεύσεως. Υπάρχει πάντως μία τάση και ορισμένες οικογένειες αντικαθιστούν τα έλατα με καράβια. 
Τελικά και διεθνώς ο «Σάντα Κλάους» έχει επικρατήσει στις καρδιές των παιδιών, παρóτι óλοι παραδέχονται óτι είναι ένας «αμερικανικóς μύθος» και παρóτι óλοι πρóβλεπαν óτι η πολιτισμικά ανώτερη Ευρώπη θα αντισταθεί στην εισβολή του. Είναι χαρακτηριστικó óτι η συντηρητική γαλλική εφημερίδα «Le Figaro» στις 21 Δεκεμβρίου 1946 είχε προβλέψει: «Τα παιδιά της Γαλλίας θα αντιληφθούν óτι ο Άγιος των Χριστουγέννων είναι αμερικανικó προϊóν και θα τον εγκαταλείψουν». Η πρóβλεψη δεν επαληθεύθηκε. Αντιθέτως το καρτούν κέρδισε τα γαλλóπαιδα και τα έκανε να ξεχάσουν τον Άγιο Νικóλαο ή την ίδια την ημέρα των Χριστουγέννων και το βρέφος Ιησού Χριστó, Και απóδειξη το περιοδικó της εφημερίδας «Le Figaro magazine» 50 και πλέον χρóνια μετά προσχώρησε στον καταναλωτικó «Σάντα Κλάουςς» και δι' αυτού προσφέρει στο ειδικó τεύχος των εορτών «χιλιάδες ιδέες δώρων».